In miljoenen arme gezinnen is het schamele loon van beide ouders onvoldoende om alle bijbehorende monden te kunnen voeden. Daarom wordt het, zeker voor de oudste kinderen, noodzakelijk om ook te werken. In arme gezinnen zorgen kinderen voor ongeveer veertig procent van het gezinsinkomen.Om een steentje bij te kunnen dragen aan het familie-inkomen gaan sommige kinderen bedelen. Andere kinderen vinden een baantje waarin ze werkzaam zijn onder moeilijke omstandigheden. Ze gaan bijvoorbeeld schoenen poetsen, bakstenen hakken of een riksja besturen. Deze baantjes dragen geen van allen bij aan de persoonlijke ontwikkeling van een kind.

Drop In Centers

Er wordt door een aantal organisaties in Dhaka wel iets voor straatkinderen gedaan. Zo zijn er Drop In Centers (DIC) waar kinderen zich overdag kunnen melden om te spelen, te praten, te eten en te drinken en wat les te krijgen. Zo kunnen ze even ontsnappen aan de dagelijkse harde realiteit. Daar houdt het echter ook weer op. Zodra kinderen de leeftijd van 15 bereiken wordt de toegang tot de DIC beperkt om ruimte te maken voor nieuwe kinderen. Er wordt niet gekeken naar mogelijkheden om jongeren te helpen met het opbouwen van een zelfstandig bestaan. En dat is juist wat ze het meest nodig hebben om te overleven en een toekomst voor zichzelf en afhankelijke familieleden op te bouwen.

Debat

Al enige tijd is er een debat gaande betreffende de aanpak van kinderarbeid. Moet het bestreden worden en zo ja, hoe dan? Kinderarbeid zou de ontwikkeling van kinderen in de weg staan, maar is dat ook daadwerkelijk zo? De laatste jaren tracht men overeenstemming te bereiken tussen wat wenselijk en wat noodzakelijk is. Het is wenselijk dat alle kinderen op de wereld een onbekommerde beschermde jeugd hebben, waarin ze naar school kunnen gaan en kunnen spelen. Een jeugd waarin ze afgeschermd worden van alle gevaren en zo lang mogelijk kind kunnen zijn. Dit staat echter zeer ver af van de harde realiteit waarin vele kinderen leven.

Realiteit

In deze realiteit is het noodzakelijk om strategieën te ontwikkelingen die ervoor zorgen dat kinderen kunnen overleven en zichzelf kunnen ontwikkelen, zodat ze kunnen bouwen aan een betere toekomst. Moet je in deze realiteit maatregelen treffen waardoor het voor kinderen onmogelijk wordt om een inkomen te verdienen? Een inkomen dat noodzakelijk is om te kunnen overleven? Simpelweg, omdat het wenselijk is dat kinderen naar school gaan en daarna samen spelen? De stem van kinderen wordt steeds meer kenbaar gemaakt via vakbonden en NGO’s. Kinderen geven aan dat ze liever in exportfabrieken werken, omdat deze werkzaamheden onder het wakende oog van buitenlanders of controle-instanties plaatsvinden. Hierdoor voelen zij zich nog enigszins beschermd. Wanneer dit voor hen onmogelijk gemaakt wordt, zijn zij genoodzaakt werk te zoeken in de illegale arbeidssector. Bijvoorbeeld in de prostitutie of nachtdiensten in naaiateliers. In plaats van te proberen kinderarbeid in zijn geheel af te schaffen, moet er gekeken worden naar manieren om dit zo gecontroleerd en dus zo veilig mogelijk plaats te laten vinden.